Skrevet av Emne: personlighetsforandring  (Lest 2937 ganger)

Utlogget Kater&Ich

  • tyggertyggis
  • Limt fast til stolen katt
  • ****
  • Innlegg: 2456
  • Takket: 75
  • Kjønn: Kvinne
    • Vis profil
personlighetsforandring
« på: 05 Januar 2007, 03:33:26 »
hei!
Dette trur eg kjem til å bli eit langt innlegg. håper likevel at folk orker å lese og orker å svare. eg veit eigentleg ikkje kor eg skal begynne, eg har ikkje overblikk sjølv.

som dokker kanskje har fått med seg har beistet sine sære egenheter. det står mykje om biting i dagboka mi, og eg har skreve ein del om slåsskamp beistet opplever heile tida fordi han ikkje kan kattespråk. eg har lenge trudd at han er så grumpy som han er fordi han ønsket seg ein kattevenn. det var derfor at eg tok til meg ein til liten katt.
lille katten, altså pøbelen, har ikkje vore her lenge nok for å fastslå noko som helst om at han sitt tilstedeværelse var godt eller dårleg for beistet i forholdt til biting og sosial kompetanse blant andre katter.
men eg kan fastslå at beistet har forandra personlighet på eit vis som bekymmrer meg.

det som har forandra seg er at beistet ikkje lenger vil leike med meg. om han før peste gjennom kåken sitt han no stille og ser på. før kunne han klikke totalt, sprang, hoppa, var aktiv. no er han nesten apatisk mesteparten av tida. han driver med litt forsiktig leikeslåssing med pøbelen, og han liker å forfølge pøbelen, men han held avstand. for det meste ligg han berre på senga mi og er apatisk.
apatien er veldig skremmande for meg. eg kjenner han som heilt motsatt.

bitinga har blitt bedre, sånn sett. han hogger ikkje til hånda mi lenger, men biter forsiktig uten å gjere meg vondt. dette er eit slutt-å-kose-signal som eg syns er heilt ok. men på mange vis skulle eg ønske han hogget endå. eg kan nesten gjere kva som helst med beistet og han lar meg gjere. det er som om han ikkje lenger har sin eigen vilje. å få tablett i han var litt vrient før, eg måtte vete kva eg dreiv med. no er det berre å opne munnen, tablett i , ferdig arbeid. sjølvsagt fint for meg, men likeså alarmerande. som sagt, han er heilt passiv og det virker som om han har mista det å ha eigen vilje. det same gjeld å ta han på fanget mitt. om han før var heilt vrang blir han no sittandes fram til eg sett han ned. han maler ikkje, han nyter ikkje kos, men han blir sittandes der eg satt han. og av og til er han nesten litt klengete, men på ein passiv måte.

sistnevnte, det at han er klengete, er veldig rart for min egenrådige og sjølvstendige pus. eg har kun opplevd det før i situasjoner da han hadde fysisk vondt, etter kastrering for eksempel.

i dei siste dagane har han nesten ikkje spist heller. han maser ikkje om å gå ut (veeeeldig rart for pusen min), men tek seg ein tur om eg oppfordrer han. så er han tilbake nesten rett etterpå. også det er litt rart, men i.o.m. at det regner kanskje også naturleg. (sjølv om han før blei heilt koko ved lengre regn-perioder, klikka totalt. det gjer han ikkje no)

akkurat no er beistet på antibiotika for å bekjempe betennelse som gjekk i sår som han har fått etter ein slåsskamp. det kan godt vera berre det, at han altså har vondt og difor søker min selskap, at han difor mistet matlysten, at han difor er så passiv. og det har vore på det verste no i dei siste dagane, så infeksjonen har ein betydning i saken.
 men nesten nøyaktig siden den dagen da lillepusen kom i huset har han begynnt å bli veldig rar. han har vore passiv lenge no. han har ikkje leikt skikkeleg på gammelt beistet-vis på lenge no. han har ikkje dreve med ugagn, han har ikkje bete meg og han er rett og slett ikkje den katten han har vore siden eg fekk han som baby i 2005.

dokker er erfarne kattefolk, det er ikkje eg.
eg har 2 sentrale spørsmål som eg håper nokon kan svare på.

1) kva fysisk sjukdom kan forårsake personlighetsforandring i den grad?
beistet har vore til vaksine og årleg helsesjekk i september. frisk som ein fisk sa dyrlegen. på den tid var beistet heller ikkje rar.
han har no vore hjå dyrlegen i forbindelse med betennelsen. dyrlegen har ikkje påpekt noko anna enn såret, men så var det jo også såret som eg kom for.
eg skal ta han til dyrlege uansett og spørre om denne personlighetsforandring og be dei sjekke han ein gong til.
eg syns ikkje at han ser heilt friskt ut, han har raggete pels og augo renner ofte. eg sa det til dyrlegen, men ho var ikkje einig at denne katten såg spesielt sjuk ut utover såret.

2) kan det vera at beistet rett og slett endå ikkje er trygg på nye lillekatten og difor er så rar? og kor lenge skal eg vente på at han blir trygg eller skal eg omplassere lillekatten? dei leiker jo saman på eit vis, da. og dei har begynnt å sove ganske nærmt til kvarandre. men beistet er berre så apatisk at eg er redd.

eg håper så veldig at beistet ikkje er sjuk. låg våken nokre netter no, er så redd at det er kattehiv eller fip eller noko anna og at beistet dør. sår er så mykje lettere å behandle enn personlighetsforandring, og kanskje merker ikkje dyrlegen årsaken til personlighetsforandring før det er for seint...
om eg mister beistet veit eg ikkje kva eg gjer. har tårer i augo no.

håper veldig på svar!
heike 
« Siste redigering: 05 Januar 2007, 03:40:58 av Kater&Ich »

Utlogget SuperHanne

  • Avhengig og
  • Skravlepus
  • *
  • Innlegg: 3692
  • Takket: 123
  • Kjønn: Kvinne
  • Trønderjente på 25
    • Vis profil
    • SuperHanne.com
SV: personlighetsforandring
« Svar #1 på: 05 Januar 2007, 04:11:59 »
Min Rocky fikk en infeksjon får jul, han prøvde å spise en hårnål som satt seg fast.
Merka det veldig fort på ham, blinkehinna var igjen, han snakket ikke og bare lå heeelt apatisk.
Fikk ham til dyrlegen og fikk gitt ham antibiotika, og de første dagene etterpå var han temmelig likt det som du beskriver Beistet.
Bortsett fra at Rocky overhode ikke ville kose da...

Så jeg tror det bare er infeksjonen som sitter i fortsatt, kanskje litt feber også.

Også hjelper det nok ikke på at Pøbelen er der også, blir kanskje litt mye på en gang, men at det ikke er Pøbelen som er årsaken.

Hvis du har muligheten så kan du jo prøve stenge inn en av pusene av og til, så Beistet får helt ro og får slappet av?

Hvis han ikke virker SYK sånn ellers, bare sliten og pjusk tror jeg at jeg ville latt ham få fred og få slappet av og kommet i seg i helgen for du tar ham med til dyrlegen for eventuelle tester og stress...

Utlogget Kater&Ich

  • tyggertyggis
  • Limt fast til stolen katt
  • ****
  • Innlegg: 2456
  • Takket: 75
  • Kjønn: Kvinne
    • Vis profil
SV: personlighetsforandring
« Svar #2 på: 05 Januar 2007, 04:45:16 »
superhanne, har så lyst å tro deg.
og infeksjonen spiller sikkert ein stor rolle. men han har vore rar lenge no. lenge før denne slåsskampen. no, med infeksjonen, er det berre på det verste.

har snakka med typen isted. verken eg eller han har sett beistet spise på torsdag. han ville heller ikkje ha da han fekk det servert på håndflata. vanlegvis kan eg prakke på han tørrfpr sjølv om han ikkje er svolten, berre det kjem frå handflata. han har heller ikkje blitt observert så ofte som vanleg på vannskåla. han har drukke, men ikkje så mykje som vanleg.

får litt panikk her no, faktsik. og med helga i vente da dyrlegen holder stengt... eg skal iallefall ringe dei.
grein isted.

heike

Nova

  • Gjest
SV: personlighetsforandring
« Svar #3 på: 05 Januar 2007, 05:00:38 »
Jeg ville funnet fram et termometer og stukket det inn i endetarmen hans. Har han temp over 39 grader, så er katten helt klart syk. Men det kan også være betennelsen. Jeg ville også ha tatt blodprøver hos dyrlegen for å utelukke f.eks anemi (blodmangel, som ofte følger med andre sykdommer igjen, og som kan gjøre katten slapp), bare for at du skal kunne slappe av.
Shango ble akkurat slik som du beskriver Beistet nå, men han hadde tross alt opptil 41 grader i feber og anemi i tillegg, så det er ikke rart han var slapp. Men hadde nok bedt dyrlegen om å måle senkningen hans, og ta en blodprøve.
Siden beistet allerede har en infeksjon, så vil nok en blodprøve vise forhøyede verdier uansett, spesielt hvite blodlegemer, men likevel burde nok dyrlegen kunne se om disse er relatert til sårene hans, eller om det kan være noe mer alvorlig på gang...

Utlogget SuperHanne

  • Avhengig og
  • Skravlepus
  • *
  • Innlegg: 3692
  • Takket: 123
  • Kjønn: Kvinne
  • Trønderjente på 25
    • Vis profil
    • SuperHanne.com
SV: personlighetsforandring
« Svar #4 på: 05 Januar 2007, 05:01:49 »
Ring i dag/morgen/fredag du, og hør hva de sier!!
Man kjenner katten sin best selv, og vet hva som er normalt og ikke!

Håper det er ingenting!
     :x-fingre[1]:

JP

  • Gjest
SV: personlighetsforandring
« Svar #5 på: 05 Januar 2007, 09:08:47 »
Vet litt hvordan du har det Heike, utenom det at han virket syk..
Jp forandret seg ganske mye etter at jeg kom hjem med Cognac og Snowball, men helt omvendt av det du forteller.
Jp var verdens mest kjønneste og kosete kattepus, men vi syntest han trengte selvskap. Etter at Cognac og Snowball kom i hus, så var han nesten ikke inne lengre, han freste da vi løftet han, og kose vil han neste aldri. Jeg måtte stenge meg selv og han inne på soverommet, først da ble hans sitt gammle jeg. Dette har jeg måtte forsatt med. 1 time hver dag med lkvalitetstid, bare oss to. Også ligger han inne med oss om natten.
Det tok nesten et halvt år før Jp kom å la seg på brystet mitt, mens jeg var i samme rom som Cognac og Snow..

Nå er han nesten den samme gode gammle pusen som han var, men han kan fortsatt bli lei. Og vil være alene  :love:

Nå er jo min historie helt forskjellig fra din, men ville bare fortelle den lell  :icon_frown:

Håper det ordner seg med pusen, og at det ikke er noe å være redd for  :x-fingre[1]:

Utlogget Katrine

  • Skravlepus 4
  • *****
  • Innlegg: 13652
  • Takket: 329
  • Kjønn: Kvinne
    • Vis profil
SV: personlighetsforandring
« Svar #6 på: 05 Januar 2007, 09:35:40 »
Vil bare ønske Beistet god bedring, også krysser jeg fingrene for at det ikke er noe alvorlig med han, kan jo hende han bare er inne i en dårlig periode.

De har vel sine dager de også, akkuratt som oss mennesker.... :wink[1]:

Kan være mye som spiller inn, og det at han går på antibiotika gjør vel at han blir litt sliten og trøtt også, pluss at man mister matlyst osv....

LYKKE TIL.... :bigarmhug:

Ulla og August

  • Gjest
SV: personlighetsforandring
« Svar #7 på: 05 Januar 2007, 14:49:55 »
Håper ikke det er noe alvorlig med ham, Heike.
Da jeg fikk Ulla merka jeg en forandring i August og Agenten, på den måten at de lekte mye mindre enn før. Det var som om de ble voksne når en kattunge kom i hus. Det samme merker jeg på Ulla nå som jeg har fått Jesus, hun har liksom blitt mindre leken og mer voksen. Men dette er noe jeg tror er en naturlig forandring, kattene vokser jo opp de også. Og kanskje får de ut energien på andre måter nå som det er en kattunge i huset, enn gjennom leken med oss eller aleine, slik det var før?
Jeg skal ikke komme med noen antakelser om hva som er galt med katten din, men jeg kan jo si at for meg høres det ut som om det kan være en kombinasjon av infeksjon og nye hjemmeforhold. Jeg tror ikke den nye katten har gjort ham sånn hvertfall. Da er det mer sannsynlig at han er syk, tror jeg.

Utlogget Kater&Ich

  • tyggertyggis
  • Limt fast til stolen katt
  • ****
  • Innlegg: 2456
  • Takket: 75
  • Kjønn: Kvinne
    • Vis profil
SV: personlighetsforandring
« Svar #8 på: 05 Januar 2007, 17:07:20 »
siden han har sluttet å spise gir eg han no oppløst tørrfor/graut av våtfor i sprøyte. det er hovedsaklig vann, og det kan jo ikkje skade.

heike

Utlogget Kater&Ich

  • tyggertyggis
  • Limt fast til stolen katt
  • ****
  • Innlegg: 2456
  • Takket: 75
  • Kjønn: Kvinne
    • Vis profil
SV: personlighetsforandring
« Svar #9 på: 05 Januar 2007, 22:35:07 »
beistet gjekk og spiste litt sjølv, blei så glad og tellte tørrforbiter... 4stk.
også spydde han rett etterpå.


heike

Utlogget vero9ca

  • Super avhengig pus
  • ***
  • Innlegg: 1558
  • Takket: 42
  • Kjønn: Kvinne
  • Fra Sandnessjøen og er 28 år
    • Vis profil
    • Sandnessjøen Omplassering
SV: personlighetsforandring
« Svar #10 på: 06 Januar 2007, 12:25:15 »
Det beste du kan gjøre er å ta han til veterinæren, fortell akkurat det du har fortalt her. Tempen kan være lurt å holde øye med, Om han ikke har feber er det ikke noe antibiotikan kan gjøre uansett. Men det kan være han er uvel i magen pga antibiotika. Det er ikke uvanlig. Men jeg er ingen veterinær da. Så jeg anbefaler deg å ta en prat med veterinær!
www.shod.nu  Sandnessjøen Omplassering

Det finnes to fluktmuligheter fra livets elendighet: musikk og katter

Kismet

  • Gjest
SV: personlighetsforandring
« Svar #11 på: 06 Januar 2007, 13:12:09 »
Det er ikke godt å si om han sturer litt fordi han er misfornøyd med at du har fått en katt til eller om han er syk.
Jeg ville absolutt fått han undersøkt hos veterinær.

Utlogget Kater&Ich

  • tyggertyggis
  • Limt fast til stolen katt
  • ****
  • Innlegg: 2456
  • Takket: 75
  • Kjønn: Kvinne
    • Vis profil
SV: personlighetsforandring
« Svar #12 på: 06 Januar 2007, 20:23:43 »
oppdatering:
eg har ikkje tort å stikke analometer inn i katterompe.

beistet er mindre slapp i dag. han har faktisk vore ute på tur. det var eigentleg ikkje meining at han skulle få, men etter eg svidde ein kaffekanne på kokeplate har eg lufta og rengjort kjøkkenet. og plutseleg var beistet ute.
tross for at han eigentleg ikkje bør ha gått ut er eg glad for at han gjorde. han har nemlig ikkje vist interesse på utelivet lenge no og har berre vore apatisk slapp og vesen.
han er litt meir aktiv i dag. han har endå ikkje spist. kulen på hodet har gått tilbake og er no berre ein liten kule. blikket hans er ikkje lenger heilt så fjern.
så, dette går oppover.

han skal uansett sjekkes "inside out" av dyrlegen.

heike

Utlogget Ulla

  • Administrator
  • Skravlepus 4
  • *****
  • Innlegg: 27441
  • Takket: 660
  • Kjønn: Kvinne
  • Potespor i våre hjerter
    • Vis profil
SV: personlighetsforandring
« Svar #13 på: 06 Januar 2007, 20:51:39 »
Får tro at han kommer seg nå.
Jeg tenkte også på om det var medisinen han kunne reagere på siden han ikke vil spise/drikke, og så kaste opp
da han spiste litt.

Jeg husker jeg så på noen videosnutter du hadde lagt ut for en tid tilbake,
da lekte han med Pøbelen, men han observerte bevegelsene hans grundig også  :humre:

Tror du gjør rett i å ta en helsjekk på han. Uansett hva veterinæren sier, så er det jo du som kjenner katten din best, og
dermed er du den som er den beste til å uttale deg om forandringene hos Beistet.

Utlogget Kater&Ich

  • tyggertyggis
  • Limt fast til stolen katt
  • ****
  • Innlegg: 2456
  • Takket: 75
  • Kjønn: Kvinne
    • Vis profil
SV: personlighetsforandring
« Svar #14 på: 07 Januar 2007, 16:08:47 »
jippi!
beistet spiser av seg sjølv! og spyr ikkje.
han virker mykje friskere no, har t.o.m. leikt litt med leikemus, ville ut og fekk gå ut.
eg kan endå kjenne ein liten kule på hodet. men om det er slik som med mine sår som eg fekk betennelse i, så kjem det til å forbli litt tjukk arr-vev. me får sjå.

men: han er endå ikkje den pusen han var før pøbelen kom i hus. eg vil gjerne sjekke han skikkeleg ved dyrlegen, men eg trur at eg venter fram til han er ferdig med antibiotika kuren.

heike

Utlogget vero9ca

  • Super avhengig pus
  • ***
  • Innlegg: 1558
  • Takket: 42
  • Kjønn: Kvinne
  • Fra Sandnessjøen og er 28 år
    • Vis profil
    • Sandnessjøen Omplassering
SV: personlighetsforandring
« Svar #15 på: 07 Januar 2007, 16:14:07 »
Næmmen så bra da!!!  :jippi[1]:
www.shod.nu  Sandnessjøen Omplassering

Det finnes to fluktmuligheter fra livets elendighet: musikk og katter

Utlogget Tussimor

  • Medlem av Kesamen
  • Skravlepus 2
  • ***
  • Innlegg: 6855
  • Takket: 189
  • Kjønn: Kvinne
    • Vis profil
SV: personlighetsforandring
« Svar #16 på: 07 Januar 2007, 18:37:11 »
Når Nasse kom i hus så forandret Tussi seg litt. Hun virket litt fornærmet på oss til tider, akkurat om hun ungikk oss.. La jeg meg ved siden av henne på gulvet, så flyttet hun seg en halvmeter vekk. Jeg lot henne styre på som hun ville, men tok alltid kontakt med henne før Nasse. Prøvde å vise henne at hun er go'jenta vår selv om fjerten kom i hus.. Nå begynner hun å komme bort til oss igjen og vil ha kos. Legger seg ved siden av meg, ja er mye mer kosete mot oss.
Men hun hadde jo da selvfølgelig ikke noen "sykdomslignende" forandringer..

Utlogget Kater&Ich

  • tyggertyggis
  • Limt fast til stolen katt
  • ****
  • Innlegg: 2456
  • Takket: 75
  • Kjønn: Kvinne
    • Vis profil
SV: personlighetsforandring
« Svar #17 på: 08 Januar 2007, 16:39:54 »
oppdatering:
eg trur eg melder beistet frisk frå betennelsen no. antibiotikakuren varer nokre dagar til og blir gjennomført så klart, men han er aktiv igjen.
han er akkurat slik han var før betennelsen (altså, ikkje slik som eg kjenner gode gammle beistet mitt frå før me fekk pøbelen. han er endå rar i forhold til det).
einaste er at han spyr. han spiser sjølv, men spyr mykje av det ut igjen. i går kveld spydde han ut igjen antibiotika-tabletten saman med tørrforbiter og merkelig nok deler av noko pels med kjøt på. kanskje har han fanget mus og spist av den? merkelig... måtte prakka på han ein til tablett.
i dag vokna eg til 2 spy-hauger.
eg bekymrer meg faktisk ikkje av spyinga. eg ser at han spiser og drikk, at han leikeslåss med pøbelen og jakter på leikemus.

da det var på det verste, da han var apatisk og da eg ikkje fekk kontakt med han sitt blikk, da trudde eg at beistet ville dø. eg er så glad i han, det ville vore heilt forferdelig.
høres kanskje litt sentimentalt ut, men etter dette ser eg på kvar dag med beistet som ein gave.

heike